Przedstawicielstwo bezpośrednie czy pośrednie
Unijny kodeks celny (art. 18 i 19) przewiduje dwa sposoby działania w imieniu przedsiębiorstwa:
- Przedstawicielstwo bezpośrednie: przedstawiciel działa w imieniu i na rzecz importera. Importer jest zgłaszającym i dłużnikiem z tytułu długu celnego; we Francji to najczęstszy przypadek
- Przedstawicielstwo pośrednie: przedstawiciel działa we własnym imieniu, na rzecz importera. Staje się zgłaszającym, a importer pozostaje dłużnikiem solidarnie z nim
Przedstawiciel musi mieć upoważnienie od importera. Warto sprawdzić rodzaj przedstawicielstwa przewidziany w umowie i wskazany w zgłoszeniu: od niego zależy, od kogo urząd celny może żądać należności.
Co pozostaje odpowiedzialnością importera
Każdy, kto przekazuje informacje organom celnym, odpowiada za ich prawidłowość i kompletność oraz za autentyczność dokumentów (art. 15 unijnego kodeksu celnego). Spedytor zgłasza towar na podstawie faktury, specyfikacji wysyłkowej i instrukcji importera: jeśli są błędne lub niepełne, błąd obciąża przede wszystkim importera.
- Klasyfikacja taryfowa: kod decyduje o cłach, środkach antydumpingowych, pozwoleniach i CBAM
- Wartość celna: cena faktycznie zapłacona, fracht i ubezpieczenie do granicy Unii, opłaty licencyjne i koszty dodatkowe
- Pochodzenie, a zwłaszcza dowód preferencyjnego pochodzenia uzasadniający obniżoną stawkę
- Wymagane dokumenty: świadectwa zdrowia, pozwolenia, zezwolenia, numery CBAM lub EUDR
- VAT z tytułu importu, rozliczany we Francji od 2022 r. samodzielnie na numerze VAT importera
Kontrole po zwolnieniu towaru
Zwolnienie towaru nie jest pokwitowaniem. Urząd celny może skontrolować zgłoszenie później i przez trzy lata powiadamiać o dodatkowych należnościach, a w przypadku przestępstwa dłużej (art. 103 unijnego kodeksu celnego). Dochodzą do tego odsetki i ewentualnie kary.
Przy przedstawicielstwie bezpośrednim decyzja o długu celnym jest kierowana do importera: od spedytora można dochodzić zwrotu tylko wtedy, gdy błąd leży po jego stronie, zgodnie z umową. Dokumenty (faktury, dowody pochodzenia, dokumenty przewozowe) należy przechowywać co najmniej trzy lata.
Co sprawdzić przed zatwierdzeniem zgłoszenia
Przed złożeniem warto poprosić spedytora o projekt zgłoszenia albo przynajmniej jego główne dane i sprawdzić w szczególności:
- Numer EORI importera, a nie spedytora, oraz rodzaj przedstawicielstwa
- 10-cyfrowy kod towaru każdej pozycji w porównaniu z własną klasyfikacją i ewentualnymi decyzjami WIT
- Zgłoszoną wartość: kwotę i walutę faktury, Incoterm, doliczony w razie potrzeby fracht i ubezpieczenie
- Kraj pochodzenia i, jeśli wnioskowana jest stawka preferencyjna, uzasadniający ją dowód pochodzenia
- Kod procedury: 4000 dla zwykłego dopuszczenia do obrotu, 4200 przy zwolnionej z VAT dalszej dostawie wewnątrzwspólnotowej, która wymaga numerów VAT
- Ilości, masy i liczbę opakowań w porównaniu ze specyfikacją wysyłkową i dokumentem przewozowym
- Kody dokumentów: świadectwa, pozwolenia, WIT, numery CBAM lub EUDR
Po odprawie
Należy uzyskać przyjęte zgłoszenie i porównać je z fakturą. We Francji samodzielnie rozliczany VAT z tytułu importu jest wstępnie wpisywany do deklaracji VAT na podstawie zgłoszeń celnych: rozbieżność często wskazuje na błąd w wartości lub numerze EORI.
Błędy trzeba zgłaszać szybko. Zgłoszenie można sprostować po zwolnieniu towaru, a w niektórych przypadkach unieważnić, a dobrowolna korekta jest zawsze lepiej przyjmowana niż błąd wykryty podczas kontroli.
Sygnały ostrzegawcze
- Spedytor używa „zwykłego kodu”, nie znając produktu
- W zgłoszeniu figuruje EORI spedytora zamiast importera
- Zgłoszona wartość to cena ex works lub FOB, bez frachtu do Unii
- Zastosowano stawkę preferencyjną, choć importer nie przekazał żadnego dowodu pochodzenia
- Importer nigdy nie otrzymuje kopii zgłoszeń składanych w jego imieniu
Jak pomaga Customs Check
Customs Check sprawdza dokumentację, zanim spedytor złoży zgłoszenie: brakujące pola, numery EORI i VAT, kody towarów i środki TARIC, kraj pochodzenia, wartość i Incoterm, spójność mas i sum, oczekiwane dokumenty.
Wynikiem jest ocena, lista punktów blokujących i raport PDF do przekazania spedytorowi. Błędy poprawia się przed złożeniem zgłoszenia, a nie po kontroli.
Customs Check nie klasyfikuje towarów i nie zastępuje spedytora: pomaga sprawdzić, co zostanie zgłoszone w imieniu importera.
Najczęstsze pytania
Jeśli spedytor popełni błąd, kto płaci?
Przy przedstawicielstwie bezpośrednim urząd celny żąda należności od importera, który jest dłużnikiem. Importer może następnie dochodzić roszczeń od spedytora, jeśli błąd można mu przypisać, zgodnie z umową.
Czym różni się przedstawicielstwo bezpośrednie od pośredniego?
W bezpośrednim przedstawiciel działa w imieniu importera: importer jest zgłaszającym i dłużnikiem. W pośrednim działa we własnym imieniu: on jest zgłaszającym, a obaj są dłużnikami solidarnymi.
Jak długo urząd celny może kontrolować import?
Może powiadomić o dodatkowych należnościach w ciągu trzech lat od powstania długu, a w przypadku przestępstwa dłużej.
Czy należy podawać spedytorowi kod towaru?
Jest to zalecane. Importer zna swój produkt lepiej niż spedytor i odpowiada za jego klasyfikację. W przypadku trudnego produktu kod zabezpiecza wiążąca informacja taryfowa.
Czy Customs Check zastępuje spedytora?
Nie. Customs Check sprawdza dokumentację przed złożeniem zgłoszenia; spedytor sporządza i składa zgłoszenie. Jedno uzupełnia drugie.
Czy Twoje dokumenty są gotowe?
Sprawdź je za darmo w kilka minut, zanim przygotujesz zgłoszenie.